Marina Jansen Schoonhoven
IT sector & strategisch recruitment (april 2013)
Als je een aantal jaartjes meeloopt in het vakgebied IT en met name in de werving daarbinnen dan heb je best veel te vertellen. Dat bleek toen ik onlangs werd geïnterviewd door een studente die haar afstudeerscriptie schreef over dit onderwerp. Zij was op zoek naar het ideale instrument om latent zoekende IT specialisten te vinden en te benaderen. Uitgangspunt was de voorspelde schaarste aan personeel in de IT sector. Een goede voorbereiding daarop zorgt dat de werving niet gaat haperen. Een tekort aan IT personeel heeft altijd gevolgen voor de “core business” van organisaties. Deze regel geldt extra voor bedrijven waarvoor IT producten of IT diensten de “core business” zijn. Regeren is dus vooruitzien.
Houd je kennisniveau op peil
Nu heb ik de afgelopen decennia een aantal “varkenscycli” meegemaakt qua krapte en overvloed in de recruitmentvraag. Daarbij zijn een aantal paralellen te zien die ook nu van betekenis zijn. In een kraptemarkt word je als recruitment partner op het schild gehesen en word je overstelpt met opdrachten. In een economisch teruglopende markt wordt jouw mening minder op prijs gesteld en doen bedrijven liever alle werving zelf. Het aantal opdrachten beperkt zich dan tot niches waar men geen kennis van in huis heeft. Juist in deze periode is het zaak om met elkaar in gesprek te blijven. Want bij een ”longterm partnership” is het blijvende contact met klanten en potentiële kandidaten essentieel voor de behoefte van de toekomst. Dat is iets dat je vakgebied onderstreept. Je zult dan ook jouw visie moeten ontwikkelen op waar de IT markt naar toe gaat en wat dit betekent voor je klanten en de vakmensen die daarbinnen werkzaam zijn. De IT sector kent zelden stilstand. De technologische en bedrijfskundige ontwikkelingen gaan snel.
IT & Business Alignment
De IT business issues van nu zijn niet te vergelijken met de IT business issues van 10 jaar geleden óf die van morgen. Als je geen interesse hebt in deze dynamiek heb je als recruitment partner niets in de IT sector te zoeken. Ook de opdrachtgever zal alert moeten blijven. “Stuur ons zoveel mogelijk c.v.’s van kandidaten, en daarna zien we wel” is een vraag die echt niet zou moeten voorkomen. Achter ieder c.v. schuilt een professional die zelf wil bepalen met wie hij/zij het gesprek wil aangaan. Daarvoor is een connectie met de kandidaat nodig. In een kraptemarkt is de kandidaat leidend. Degene die hem/haar persoonlijk kan triggeren is degene die een grote voorsprong heeft.
Recruitment op basis van volume
Het werven en selecteren van IT professionals kun je doen op basis van volume en je kunt het doen op basis van inhoud & kwaliteit. Met de huidige technologische hulpmiddelen kun je volledig geautomatiseerd op basis van profielen vacatures “rondstrooien” in de markt. Dat kan bijvoorbeeld via Linkedin, Twitter, vaktechnische communities, job boards, via games, banners & adds etc. Met één druk op de knop bereik je tegelijkertijd een populatie van duizenden mensen. De kracht zit in het volume. Maar er is 1 nadeel: het is een vorm van spam. Ongevraagde reclame. Niemand is daar blij mee, toch? Weet je hoeveel vacatures wekelijks ongevraagd in de mailbox van IT professionals binnenvallen? En weet je hoeveel daarvan niet aansluiten bij wat deze persoon kan en wil? Schieten met hagel levert een paar procent rendement op. De overige meer dan 95 % is schadelijk. Het irriteert de schaarse en gezochte doelgroep. En het werkt zeker niet mee aan het employer brand.
Recruitment op basis van inhoud
Werven op basis van inhoud en kwaliteit houdt in de eerste plaats in dat je de IT sector kent. Je kent de belangrijke spelers en hun doelstellingen. Je kent de doelgroep van professionals en onderhoudt de contacten met beide. Dat doe je op het moment dat er veel vacatures zijn. En dat doe je ook als er weinig vacatures zijn. Daarnaast houd je de arbeidsmarktcijfers in de gaten, de economische en demografische ontwikkelingen, de ontwikkelingen in de wereldeconomie. Je bent als zodanig zowel voor de klantorganisatie als voor de potentiële kandidaat voor een vacature een te raadplegen geweten. Dat betekent overigens dat je soms tegen een klant moet zeggen dat het gestelde recruitment target niet reëel is. Of dat het functieprofiel niet werkbaar is. Of dat het gezochte profiel niet kan worden gevonden. Zoiets zul je altijd met redenen omkleden. Het is de kunst om dan gezamenlijk op zoek te gaan naar alternatieven. Plan B en plan C zijn soms net zo belangrijk als plan A.
Natuurlijk zijn er klanten die dit NIET willen horen. Die in zee gaan met partijen die verzekeren dat de “mission impossible” van plan A wel gaat lukken. Ondanks de cijfers die aangeven hoe het zit. Als we in de bezuinigingsmodus staan willen we allemaal “veel voor weinig”. Maar hoe je het wendt of keert is het uiteindelijk de kwaliteit die telt. Als recruitment partner ben je een vertrouwenspartner die meedenkt, adviseert en oplevert. “Quick wins” in een kraptemarkt? Weinig kans hoor.
Vertrouwenspersoon voor vacatures
Het is bij tegenwind zaak om je strategische recruitment partner te omarmen en samen op zoek te gaan naar werkbare oplossingen. De bedrijven die dat slim toepassen zullen bij de aanstaande echte krapte een mijllengte voorsprong hebben op de concurrentie. Het leven van een headhunter is niet altijd even gemakkelijk. Ik moet regelmatig de blaren op de tong praten om uit te leggen wat wij voorstaan en hoe onze klanten daar beter van kunnen worden. Maar ik ben ook overtuigd van de meerwaarde. Werving en selectie blijft een ambacht waar communicatie “key” is.
Netwerken is een continue proces
Als je de contacten met de professionals in de IT sector kwalitatief onderhoudt ben je voor hen de vertrouwde gesprekspartner. Dat betekent dat je je verdiept in de persoon, de vakman/vakvrouw, de ambities, de wensen en eisen, de cultural fit en de “no go” bedrijven voor een persoon. Social media, job boards, communities: ze dragen allemaal bij. Maar gebruik ze wel juist en weloverwogen. Het zou de geloofwaardigheid van ons vakgebied in positieve zin ten goede kunnen komen. Werving en selectie was-, is- en zal altijd mensenwerk blijven.
Reageren of delen? Klik door naar mijn weblog op Mindz.com;
Marina Jansen Schoonhoven
Tijd dat het voorjaar wordt in Europa! (maart 2013)
Wordt u ook zo moe van alle berichtgeving rond het economische ontij dat zich ontrafeld en via de diverse media op ons wordt afgevuurd? Sinds de start van 2013 schittert het nieuws nu niet bepaald van blijmoedigheid en optimisme. En dan druk ik me nog voorzichtig uit.
De mand en de rotte appels
Dat heeft natuurlijk wel een geldige reden, maar hoeveel slecht nieuws kunnen wij als hardwerkende, goedbedoelende burgers aan in ons land? Datzelfde geldt voor Europa en de wereld als geheel, die gegijzeld lijkt te worden door mensen en organisaties die het niet zo nauw nemen met de moraal. Graaiers, bonusjagers, zelfverrijkers. Allemaal prachtige woorden die in de Dikke van Dale zeker niet zouden misstaan. Misschien staan ze er al in.
Economie en behoorlijk bestuur
Er dreigt een tweedeling te ontstaan in onze samenleving. Aan de ene kant de gemiddelde Nederlandse burger, die zich met de huidige economische instabiele situatie zorgen maakt over zijn toekomst. Aan de andere kant de top van semi overheid, bedrijfsleven, banken en politiek (EU!) die zichzelf zeker waant. En die als het even tegenzit - bijvoorbeeld door gedwongen vertrek - verzekerd is van een contractueel afgesproken, substantiële afkoopregeling. Welke vervolgens direct of indirect drukt op de Nederlandse belastingbetaler. Die daar met de ingestorte huizenmarkt en de stijgende werkloosheid niet op zit te wachten. Leuker kunnen we het niet maken, maar complex is het wel. In de Retail sector en zeker de Bouw staat bij veel bedrijven het water aan de lippen. Op de steun van de banken hoeven zij op dit moment nauwelijks te rekenen. Die zijn te druk met zichzelf en elkaar op de been te houden, met veel kunst en vliegwerk.
Waar blijft de frisse wind
Steeds vaker betrap ik mezelf erop dat ik het slechte nieuws niet wil horen, en mijn ogen ervoor wil sluiten. Ik wil gewoon mijn werk dat ik al meer dan 20 jaar met zoveel plezier doe voortzetten. Al dat geklaag en gesteun ben ik meer dan zat. Maar ja, slecht nieuws vraagt wél om een oplossing. En om één of andere reden vertrouw ook ik intuïtief niet op de goede afloop. Tenzij er iets drastisch gaat veranderen.
Ik hoop dat het voorjaar snel losbarst. In de natuur, in onze hoofden en in de culturele fit onderling. De verandering zal hoe dan ook top-down moeten plaatsvinden. Raden van Bestuur, Raden van Commissarissen, CEO’s en president directeuren: neem je maatschappelijke verantwoordelijkheid en leef voor hoe het zou moeten. Het is de enige remedie. Dan is het snel afgelopen met het ongewenste “Zonnekoning gedrag”, dat we met enige regelmaat zien opduiken. Want de gewone hardwerkende burger is het zat. En terecht! Het zou de samenleving als geheel een boost kunnen geven.
Het Griekse woord crisis
Het woord crisis is afkomstig is uit het Grieks en betekent letterlijk: beslissing of oordeel. Het wordt gezien als het 'moment van de waarheid’, waarop een beslissing moet worden genomen die van grote invloed is op de toekomst. Een keerpunt dus. Hoe actueel is dit woord nu voor Griekenland en al haar Europese zusterlanden. De eurocrisis raakt onze samenleving in het hart. De afloop van deze moeizame periode biedt naast het doemscenario van de financiële afgrond ook ruimte voor een positieve houding richting de toekomst. Ik wens de beslissers op politiek niveau veel wijsheid toe. Zij moeten immers de richting aangeven. Wijsheid en leiderschap zijn hoe dan ook nodig om deze crisis te beslechten. Halfslachtige maatregelen zullen het keerpunt namelijk niet in gang zetten. Als ik een toverstafje had zou ik het wel weten…
Reageren of delen? Klik door naar mijn weblog op Mindz.com;
Marina Jansen Schoonhoven
Ouders willen geen gehoorzaam kind (februari 2013)
Liever geen gehoorzaam kind
Ouders willen geen gehoorzaam kind. Een onderzoek onder lezers van dagblad Trouw wijst in deze richting. Je zou vraagtekens kunnen zetten bij de grootte van de onderzoeksgroep en de representativiteit ervan. Maar de tendens naar een minder strenge opvoeding, die herken ik wel. Het impliceert dat ouders van vandaag een gelijkwaardige relatie wensen met hun kind. En daar zit hem nu net de denkfout. Ouder en kind hebben geen gelijkwaardige relatie.
Opvoeding is noodzaak
Lang geleden tijdens mijn studie Klinische Pedagogiek heb ik de luxe gehad om samen met vakgenoten goed te kijken naar wat de opvoedrelatie tussen ouder en kind nu in essentie behelst. Opvoeding heeft tot doel om het kind te begeleiden naar de onafhankelijke positie van volwassene. Pedagoog Dr. M.J. Langeveld betoogde dit al in zijn “Beknopte theoretische pedagogiek” Hij noemde het einddoel zo mooi: het in staat zijn tot zelfverantwoordelijke zelfbepaling. Dat is het einddoel van onze opvoeding. Een pasgeboren kind is afhankelijk van de ouders. In vergelijking met de dierenwereld wordt een kind zelfs een jaar te vroeg geboren: volkomen hulpeloos. In de dierenwereld weten ouders wel raad met ongehoorzame kinderen. De ouders hebben de regie en dat hebben zij met reden. Deze regie is niet aanwezig vanuit een machtsgedachte, maar vanuit een dienende rol. Als je de rol van ouder niet goed invult, is je kind in de natuur ten dode opgeschreven…
De evolutie in de opvoeding in Nederland
Wat is er toch aan de hand met opvoedend Nederland. We willen – getuige Trouws Opvoedonderzoek - dat onze kinderen eerlijk zijn. Eerlijk tegen wie? De ouders soms? Kom op mensen. We weten toch allemaal dat kinderen nog niet in staat zijn om belangrijke beslissingen zelf te nemen. Eerlijkheid veronderstelt een oordeelsvermogen en een normbesef. En dat normbesef zal toch eerst en vooral moeten worden bijgebracht. Dat is een proces van jaren. Een opgroeiend kind heeft in de verschillende fases van het leven ondersteuning nodig. Hard nodig, het is een overlevingsvoorwaarde. Onze opvoeding heeft tot doel om van kinderen verantwoordelijke leden te maken van onze maatschappij. Zij dienen daartoe een geweten op te bouwen dat van aanvankelijk extern - middels de ouders - langzaam transformeert tot intern geweten. Iemand slaan omdat je je zin niet krijgt dat doe je niet. Driftbuien zul je moeten leren reguleren. Op school zit je stil en luister je naar de instructie van de leerkracht. Het zijn maar een paar voorbeelden. Discipline heeft een reden.
Discipline tonen is een vorm van volwassenheid
Als volwassen mensen niet in staat zijn om hun zelfbeheersing te bewaren en discipline te tonen, gaan we terug naar de oertijd. Daar liep je het risico om de hersens ingeslagen te krijgen om een futiliteit. Daar zit dus ook de kern van het opvoedproces: kinderen leren met hun driften en behoeften om te gaan zoals het een beschaafde samenleving betaamt. Niet opvoeden heeft desastreuze gevolgen. Kinderen die zichzelf als gelijken zien van volwassenen, het is zo beetje het ergste wat je een kind kan aandoen. Je creëert kinderen die zelf wel denken te weten hoe hun leven in te richten. Een peuter wil niet op het potje en wil ook niet zindelijk worden. Maar het gebeurt dankzij training en gehoorzaamheid. Een kleuter eet liever niet wat de pot schaft. Maar als ouders toch doorzetten leert het kind een breed spectrum aan smaken kennen. Pubers die van VWO afzakken naar HAVO, omdat de HAVO veel makkelijker is er meer tijd overblijft om lekker te chillen. Adolescenten die van de ene studie naar de andere studie dolen omdat ze niet weten wat ze nu echt een leuke studie vinden. Alle voorbeelden van nog niet volwassenen, die een steuntje in de rug kunnen gebruiken.
Ouders en kinderen zijn niet elkaars gelijken
Volwassen besluiten kunnen nemen, dat lukt pas als je daadwerkelijk volwassen bent. Het boek “Pubers een bijzondere diersoort” van David Bainbridge beschrijft haarscherp hoe de ontwikkeling van de hersenen nog ver doorgaat tot in de adolescentie. Het zien van gevaar, het inschatten van risico’s, het kunnen beheersen van impulsen. Het zijn allemaal eigenschappen die kinderen, pubers en zelfs adolescenten nog niet voor 100% in huis hebben. De ontwikkeling van de hersenen is nog niet af. Werk aan de winkel dus voor hun ouders en opvoeders om hen daarbij te helpen. En om hen te behoeden voor fatale fouten. Zoek als opvoeder daarom de confrontatie, ga moeizame gesprekken niet uit de weg. Eis gehoorzaamheid van het jonge kind. Een opvoeder kent de wereld, de gevaren en de toekomst van het kind binnen de maatschappij. Kinderen die niet als gelijke worden gezien en dus wel een opvoeding krijgen vanuit ongelijkheid, zullen hun ouders een leven lang dankbaar zijn. Juist door deze ongelijkheid in te zien zullen de ouders hun kinderen kunnen helpen richting de gewenste gelijkwaardige rol in de toekomst. Op het juiste moment. Volwassen worden is een proces. Voor ieder kind. En daarbij heeft het kind een standvastige opvoeder nodig.
Verkorte versie gepubliceerd in dagblad Trouw van 31 januari 2013 onder titel "Beste ouders, eis van uw kind gehoorzaamheid [1.265 KB]
"
Reageren of delen? Klik door naar mijn weblog op Mindz.com;
Marina Jansen Schoonhoven
2013 wordt een pittig jaar (januari 2013)
Het ene sporten is het andere niet…
Vandaag heb ik maar weer eens de fiets gepakt naar het werk, om het luie “olliebollenvet” er efficiënt af te sporten. Ik heb een bloedhekel aan de sportschool en fietsen naar het werk bij droog weer is geen straf. Zingende vogels, mooie natuur en frisse wind door het haar zijn goed voor mijn humeur. Vlak voor het einde van 2012 was het onverwacht druk bij MJS. Veel gesprekken over nieuwe en lopende opdrachten waarbij het opvalt dat kwaliteit van werken de rode draad is bij het evalueren van ons werk en dat doet de vakvrouw in mij natuurlijk goed. Wij leggen de lat hoog voor onszelf en voor onze klanten en dat wordt de ene keer meer gewaardeerd dan de andere keer.
Dagen van werving en selectiebureaus geteld?
Met de opkomst van social media leken de dagen van de werving en selectiebureaus geteld. Iedereen was een recruiter. Via digitale netwerkcontacten was het bereik richting potentiële kandidaten immers grenzeloos. Met 1 druk op de knop leg je contact met bijna heel de wereld. En bureaus zijn duur en worden altijd een beetje gewantrouwd. Dus de afgelopen jaren waren jaren van “we doen het lekker zelf” Dat heeft uiteraard gevolgen gehad voor het business model zoals we dat kenden. Social media hebben een nieuwe dimensie gegeven aan het recruitment vak en het gebruik van digitale netwerken. Maar sociaal media bleken ook geen tovermiddel. Net als bij andere netwerkcontacten moet je het zuiver gebruiken. Het gaat om een connectie leggen met gelijkgestemden, het uitwisselen van informatie en het respecteren van elkaars privacy.
Het opbouwen van een relevant netwerk vraagt om aandacht geven
De kwaliteit van het één op één contact met de potentiële kandidaat blijft cruciaal. MJS is altijd een niche player in het IT segment geweest en dat is maar goed ook. Zoals een collega van mij het altijd uitdrukte: 80 % van de vacatures kan onze klant zelf invullen. Bij 20 % heeft de organisatie hulp nodig. De kosten en moeite om deze 20 % ingevuld te krijgen drukken bij de organisatie echter wel op 80 % van het recruitment budget. Het is aan ons om de klant te adviseren hoe dat zo slim mogelijk aan te pakken. Het is namelijk niet wenselijk om een key vacature een jaar lang open te hebben staan. Daar zijn gespecialiseerde bureaus voor die kwaliteit van werken kunnen leveren, die intern niet aanwezig is. Dan is het een kostenpost die aantoonbaar oplevert. En daar gaat het natuurlijk om.
Hoe flexibiliteit en creativiteit te combineren in 2013
We hoeven er geen doekjes om te winden dat 2013 een moeilijk jaar wordt voor ons allemaal. We zullen allen wendbaar moeten zijn en de ons geboden werkelijkheid zodanig tegemoet moeten treden als profijtelijk en werkbaar is. Met excellente diensten die aansluiten bij de wensen van de markt en onze vaste klanten. Wij hebben in 2012 een start gemaakt met de flexibiliteit van werken voor onze klanten. Steeds vaker was er behoefte aan advisering en werken op urenbasis, uitgaande van de relatie die er bestond met onze netwerk contacten die we in 20 jaar tijd hebben opgebouwd. Social media zijn daarin volledig geïntegreerd. Dat leverde boeiende gesprekken op en mooie opdrachten die juist dat opleveren waar de markt vandaag behoefte aan heeft. Wat daarbij door ons nooit uit het oog werd verloren is dat het werving- en selectie vak mensenwerk is en maatwerk blijft. Het leggen van contact, het wegen van de vraagstelling en het adviseren van klant en kandidaat mag nooit - maar dan ook nooit - aan kwaliteit inboeten. Een echte vakman en/of vakvrouw laat zich niet verleiden tot zaken die ethisch gezien het daglicht niet kunnen verdragen. Neem van mij aan, dat maakt of een organisatie succesvol en betrouwbaar is of niet. Eerlijk zaken doen, kwaliteit leveren en hard werken voor je resultaat, daar gaat het om.
Ik wens iedereen goede, inspirerende en profijtelijke business toe in 2013! En een mooie carrière ontwikkeling in het verschiet.
Reageren of delen? Klik door naar mijn weblog op Mindz.com; weblog Marina
Marina Jansen Schoonhoven
Publicaties 2009-2013
"Beste ouders, eis van uw kind gehoorzaamheid [1.265 KB]
" gepubliceerd in dagblad Trouw van 31 januari 2013
“Het perfecte kind [937 KB]
” gepubliceerd in Volkskrant onder de titel: “Kind is gewoon kind en geen project van de ouders”
“Vrouwen aan de top, waarom het niet lukt” gepubliceerd in Trouw onder titel “Recept voor vrouw op weg aan de top”
Eerdere columns van Marina in 2012
Generatie X, Y en Z. Vernieuwend, zoals het altijd
Executive Search “by doing it yourself” risky?
De economie hapert, het politieke landschap wijzig
De arbeidsmarkt vraagt om een kentering. Wees zuin
Vakantie
In onzekere tijden is veerkracht geboden - de troo
Tekort aan goede IT-ers blijft
Eerdere columns van Marina in 2011
Globalisering: alles hangt samen met alles. En nu?
Internet voor iedereen, de lusten en de lasten
Peuters en presteren: goed voor de arbeidsmarkt van de toekomst!
Recruitment target versus schaarste vraagt om inhoud, inhoud, inhoud!
Help! Ik ben een community manager
De opkomst van social media en de dood in de pot voor privacy
De arbeidsmarkt in Nederland wordt steeds smaller
Het nieuwe werken: werken ?!
Kennis en macht, kunde is kracht
Headhunters zijn een noodzakelijk kwaad, veel te duur en je hebt er alleen maar last van
Het ei van Columbus in Recruitment: Small is beautiful
Eerdere columns van Marina in 2010
Vrouwen aan de top: waarom het niet lukt
Social Media op het werk, een haat-liefde verhouding
Het perfecte kind
Wat teamspirit met een team doet. Oranje bedankt!
Arbeidsmobiliteit op dieptepunt. De ICT professional is boos!
Werken in de Zorg verdient Mega waardering
Talentontwikkeling is geen plicht, wel een keuze
De staat van het Nederlandse onderwijs anno 2010
ICT: de slagader van iedere organisatie
Career Coaching. Wat is het nut ervan?
Recruitment. Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?
Eerdere columns van Marina in 2009
Allemaal HBO geschoold? Wat gij niet wilt dat u geschiedt…....
Recruitment in Recessietijden
Werving en selectie is een ambacht
Horizontale overstap
